Droog ijs

Door: Robin Achterhof

“Dat magische moment dat je weet, dat je allebei preciés aan hetzelfde denkt. Laten we aftellen, en dan zeggen waar we aan dachten. Drie.. twee.. een.. Corry Konings! Oh. Jammer.”

Een mooie en kleine vertolking van ‘Ik krijg een heel apart gevoel van binnen’ wordt ten gehore gebracht. De zaal is even stil, ontroerd bijna, al moet ze inmiddels weten dat een grap onvermijdelijk is. ‘Echt een feestnummer he.’

In haar voorstelling ‘On Ice’, schaatst Suzanne Grotenhuis van meeslepende verhalen naar goed getimede punchlines, en van persoonlijke ontboezemingen naar clowneske goochelacts. Haar deadpan stijl zorgt ervoor dat ze je meeneemt, verrast, en in lachen laat uitbarsten.

Dat schaatsen gebeurt overigens letterlijk. Grotenhuis vertelt over de theaterprijs van tweeduizend euro die ze won, en waarvan ze niet zeker was wat er nu mee te doen. Ze besloot de mobiele ijsbaan te kopen waar we haar met nauwgezette onhandigheid overheen zien schaatsen. Het publiek wordt uitgenodigd om na de voorstelling vooral mee te schaatsen, al dan niet in de levensgrote opblaasbal waar we Grotenhuis in een hilarische scène uit zien wurmen.

Suzanne Grotenhuis is vooral ook een begaafde verteller. Ze verhaalt over haar kunststof ijsbaan, het Zwanenmeer,  en kristalhelder ijs in de Slowaakse bergen; ze heeft het over Mars-expedities, de geïnspireerde liefde tussen kosmologen Carl Sagan en Ann Druyan, en hoe het licht van de melkweg een lege woestijn zichtbaar maakt; ze vertelt over haar 18.745 spulletjes, over of haar broodrooster haar gelukkig maakt, en dat de muziek van Blind Willie Johnson dat niet doet.

Ze is ontwapenend en charmant, maar door haar kurkdroge humor is het soms lastig te achterhalen wanneer ze écht dichtbij komt. Bijvoorbeeld wanneer het gaat over de ochtend dat ze wakker wordt en niet weet wat ze moet. Daarom voert ze in Google in: ‘wat nu?’ Of dat nu een glimp is van een oprecht gevoel, of simpelweg als set-up voor een verhaal dient, blijft onduidelijk.  Deze vluchtige momenten zorgen voor een zekere spanning, en zijn daarmee wel rete-interessant.

Wanneer in de laatste minuut een publieksparticipatie-momentje ogenschijnlijk mis gaat, gaat Grotenhuis dan ook stug verder zoals ze dat de hele avond al doet: met een stalen gezicht.

 

Gezien op 18-11-’16 in het Grand Theatre

 

Ook iets voor jou?

Blog / / door: Anke Odinga

Een opera over liefdesverdriet. Maar dan anders.

‘Allee, stel maar vragen!” Met nog nat haar verschijnt Sien Vanmaele, na een eerste mislukte poging, voor de tweede keer op het beeldscherm van mijn laptop.…

Blog / / door: Rutger Wiechers

We zijn begonnen!!!

Het is zover, Jonge Harten 2016 is begonnen! En daar moet op gedronken worden. Maar niet met een biertje, nee nee, maar met een drankje…

Eten!..

Zoals je van ons gewend bent is er ook dit jaar weer een heerlijke festivalhap voor €12,50. Kom langs in het Festivahart en koop bij de kassa je voucher om bij ons aan te schuiven!

Iedere dag een bijzondere festivalhap!