Een portret van het kwaad

Door: Devi Smits

Met zijn donkere ogen, lange baard en hakenkruis getatoeëerd op het voorhoofd is Charles Manson een herkenbare verschijning. In de jaren zestig leidde hij een sekte die zich ophield in woestijn van Californië: de Manson Familiy genaamd. Deze ‘’familie’’ is beroemd geworden om een serie moorden die ze pleegden in de zomer van 1969. Manson zelf is nooit berecht voor het plegen van een moord maar zit wel een levenslange gevangenisstraf uit omdat hij leiding gaf aan de family. Met zijn markante verschijning en waanzinnige persoonlijkheid is Manson voor velen het symbool van het kwaad geworden.

In De familie Mansøn onderzoekt Orkater/De Nieuwkomers in samenwerking met Lars Doberman (bestaande uit Matthijs van de Sande Bakhuyzen, Jip van den Dool, Reinout Scholten van Aschat en Mattias van de Vijver) dit kwaad. Wat kan iemand tot zulke gekte drijven? Een verkeerde opvoeding wellicht? De jeugd van Manson wordt in één scene krachtig neergezet: een typisch Amerikaanse familie speelt een spelletje aan de keukentafel; ogenschijnlijk gezellig en kneuterig, maar wanneer Manson iets onverstaanbaars murmelt ontvlamt de pleegvader wat vervolgens uitmondt in een van de meest ongezellige familieavondjes ooit.

De familie Mansøn is een muziektheatervoorstelling. Alle acteurs beheersen meerdere instrumenten moeiteloos en beschikken over een prachtig stemgeluid. Met hun muziek weten ze aan de ene kant Californië jaren zestig en aan de andere kant de waanzin van the family uitstekend tot leven te brengen.

Naast muziek is het beeld in De familie Mansøn ook van groot belang. Met een camera worden voortdurend close-ups gefilmd die geprojecteerd worden op het decor. De gezichtsuitdrukkingen van de spelers zijn hierdoor goed te zien, wat de gekte van de karakters sterk benadrukt: je ziet de waanzin van Manson en zijn volgelingen uit de ogen stralen.

Alle spelers vertolken meerdere rollen. De acteurs wisselen elkaar af in de nerveuse journalist die een rationeel gesprek met de enigmatische Manson probeert aan te knopen, in Mansons slachtoffers en in Manson zelf. De portrettering van Charles Manson door vier acteurs past bijzonder goed bij het schizofrene karakter dat hij heeft. Een bijzonder moment in de voorstelling is wanneer een van de slachtoffers van Manson uit de dood herrijst als Manson zelf om in een heftig monoloog te verkondigen dat hij Jezus Christus zelve is.

Of ik meer inzicht in het kwaad heb gekregen weet ik nog niet maar desalniettemin kan ik je De familie Mansøn van Orkater/De Nieuwkomers en Lars Doberman van harte aanbevelen. Deze voorstelling is vanavond nog te zien in de Stadsschouwburg.

Ons festivalhart

Ons festivalhart zit dit jaar wederom aan de Oosterstraat 7a, in de steeg achter het Grand Theatre. Kijk om het hoekje en vind ons daar! Dit is hét hart en dé ontmoetingsplek van het festival. Je kunt hier terecht voor een goed gesprek, een drankje en elke avond draait er een DJ. Wat ons betreft kunnen de voeten dus van de vloer! Ook kun je hier terecht met al je vragen bij het infopunt en kun je meteen een kaartje aanschaffen bij de kassa.

Kom gezellig langs voor een kop koffie of een borrel in het café!