Fieldtrip naar Rotterdam

Door: Daisy Osinga

Na nauwelijks een paar uur slaap, met vreselijke spierpijn en de ogen stijf in het hoofd schrijf ik deze laatste blog, maar het was het waard. Op de laaste dag van het festival werd een delegatie van Jonge Harten in een busje gepropt en uitgezwaaid op weg naar Rotterdam. Het doel: sfeer proeven en het promoten van de allereerste editie van Jonge Harten in Rotterdam.

We deden allemaal gekleed in onze Jonge Harten t-shirts enthousiast mee aan de workshop popping en hop hop door Lloyd Marengo in de hal van de Rotterdamse Schouwburg. De routine was ‘easy’ volgens Lloyd, maar daar valt over te twisten. Vijf, zes, vijf zes zeven acht en stap, stap, x-benen, o-benen, weer omhoog en nog een keer. Dit ging allemaal nog, maar toen…! Handen de lucht in, handen naast de zij, x-benen, bovenlichaam draaien, iets met benen of het hoofd, nee verkeerd, omhoog en nog een keer! “Dat wordt morgen spierpijn!” Uiteindelijk kregen wij de pasjes allemaal redelijk onder de knie en hebben wij ons prima vermaakt.

Daarna betrad ik wat voor mij nog nooit eerder toegankelijk was geweest en dus totaal onbekend terrein: de backstage van de Schouwburg! De mysterieuze ruimte die voor de gewone sterveling meestal verborgen blijft. Wij worden vereerd met een rondleiding door de Schouwburg door Walther van den Heuvel, de programmeur. Bij binnenkomst wordt gewezen naar een paar groene slippers die tegen het plafond zijn getaped, waarvan mij het doel nog steeds niet duidelijk is. We lopen door naar het podium. De tribunes stijgen boven ons uit. Het uitzicht is indrukwekkend, bijzonder en licht intimiderend. Wanneer je zelf in de zaal zit heb je niet door dat het zó groot is.

Op het avondprogramma staan twee voorstellingen. De eerste is Van Waveren van RoTheater over de familie Van Waveren nadat de welvarende bollenteler Theodor van Waveren in zijn testament zijn bollenimperium tussen zijn vier zoons verdeeld. De tweede is de 17e editie van DansClick, waarin Korzo twee verschillende choreografen presenteert. Dit maal zijn het Fernando Hernando Magadan met zijn voorstelling (d)elusive minds gebaseerd op het verhaal van een patiënt die denkt dat iemand is vervangen door een identieke dubbelganger en Shailesh Bahoran met Lalla Rookh, een bewerking van een aangrijpend Hindoestaans verhaal.

Wij konden nog even genieten van (d)elusive minds, overigens een zeer meeslepend stuk, voordat we Rotterdam weer verlieten om net op tijd voor het eindfeest weer in Groningen aan te komen. Al met al een geslaagde dag.

Ons festivalhart

Ons festivalhart zit dit jaar wederom aan de Oosterstraat 7a, in de steeg achter het Grand Theatre. Kijk om het hoekje en vind ons daar! Dit is hét hart en dé ontmoetingsplek van het festival. Je kunt hier terecht voor een goed gesprek, een drankje en elke avond draait er een DJ. Wat ons betreft kunnen de voeten dus van de vloer! Ook kun je hier terecht met al je vragen bij het infopunt en kun je meteen een kaartje aanschaffen bij de kassa.

Kom gezellig langs voor een kop koffie of een borrel in het café!