Filosofische poëzie over het ongrijpbare

Door: Hielkje Wester

Drie dames en een heer staan op een rij naast elkaar voor een wit doek. Ze kijken de zaal in. Op hun gezichten lees ik een uitdrukking vol verwachting, maar tegelijk ook afwachting. Het stuk is al begonnen, maar niemand zegt iets. De zaal is vol maar vult zich met stilte.

De lichten schijnen van boven op de spelers. Op het witte doek zie ik hun schaduwen. Door het licht lijkt iedere speler wel 4 schaduwen te hebben. Het heeft iets mistieks. Maar misschien koppel ik dat er zelf aan. De stilte maakt dat ik me bewust ben van mezelf en de aanwezigheid van de anderen in de zaal. Het voelt ongemakkelijk, maar ik wacht rustig af.  Dan begint ze te spreken.

“Hier zijn we”

“Het begint nu”

“We zijn begonnen”

“We zijn al begonnen voordat we het zeiden”

Dat is het begin van GOD. door BOG.

Wat volgt zijn filosofische ‘Waarom’ vragen waarop een eenduidig antwoord uitblijft. Het zijn de vragen over het leven die je jezelf stelt om grip proberen te krijgen op het onbegrijpelijke. Deze filosofisch vragen maken ons als bezoekers weer even bewust van onze aardse levens en de nietszeggendheid van ons bestaan. “Waarom gelooft men?” Het is niet logisch want de aanwezigheid van een God is niet te bewijzen. Maar je moet niet alles willen bewijzen. Je gelooft omdat je wilt geloven, in iets. Dat iets kan alles zijn; een religie, of juist geen. Geloven geeft vertrouwen en brengt rust. Is dat dan de manier? Dat kan iedereen alleen voor zichzelf uitmaken, maar niets is goed of slecht. Het betekent voor iedereen iets anders.

Er worden toespelingen gemaakt naar onze huidige maatschappij waarin alles snel gaat, we geen geduld meer hebben om stil te staan bij de schoonheid van dingen; het universum, de wereld, de natuur, de mensheid. Gevreesd wordt dat we de verwondering verliezen. We hebben alles al een keer gezien, gehoord, of beleefd. In onze geobsedeerde zoektocht naar nieuwe dingen voor snel vermaak, staan we niet meer open voor nieuwe invalshoeken. “We houden onze wereldbeelden vast als baby’s.” We willen ons niet laten beïnvloeden door anderen, maar blijven met oogkleppen op ons eigen (beperkte?) pad volgen.

Ik word meegevoerd in het filosofische, poëtische woordenspel waarin ik soms met mijn gedachten afdwaal, maar dan word ik weer wakker geschud door prikkelende woorden, variërende ritmes of scherpe humor. Sanne Vanderbruggen, Benjamin Moen, Judith de Joode en Lisa Verbelen, de theatermakers van BOG., hebben met GOD. een stuk neergezet waar menig filosoof en poëzie liefhebber van zal smullen.

Ons festivalhart

Dit is het hart en de ontmoetingsplek van het festival. Voer hier een goed gesprek onder het genot van een drankje. Ook kun je hier met al je festivalvragen terecht bij het infopunt en kun je kaarten kopen bij de kassa. Het Festivalhart zit aan de Oosterstraat 13a.

Kom gezellig langs voor een kop koffie of een borrel in het café!