Gelieve de volgende stelling zelf af te maken: Occident is….

Etienne Girardet

Door: Jona Thuijls

Volgens Wikipedia is de westerse wereld, ook bekend als het Westen of de Occident, een groep landen waarvan de precieze samenstelling afhangt van de context waarin de term gebruikt wordt.

Zo hoort Finland bij de westerse landen van Europa, terwijl het land verder naar het Oosten ligt dan Tsjechië, die bij de oostelijke landen van Europa wordt ingedeeld. Gepaard met een hoop andere feiten over Europa wordt dit ons in een rotvaart bijgebracht in Project Occident. Om even wat inzicht te geven.

Project Occident is een samenwerking tussen vier theatermakers, Karlijn Benthem (NL), Gregory Caers (BE), Rachel Hameleers (DE) en Soraya Rademaker (BE). Een samenwerking die ontstond uit interesse in elkaars werkwijze. Een onderzoeksidee volgde al snel: Wat is de staat Europa en hoe kijken zijn erfgenamen hiernaar?

Samen met 15 spelers uit het jaar 2000 is er een periode van twee weken gezocht naar een antwoord op deze vraag. De uitkomst is geen antwoord, maar de voorstelling Project Occident. Waarin het onderzoek doorgaat. ‘Want wie zouden wij zijn om te vertellen hoe het met de staat van Europa gaat,’ vertelt Karlijn Benthem mij.

“Europa is daar bijna een metafoor voor: Samenwerken”

Karlijn Benthem probeert in haar voorstellingen een ‘systeem van menselijk handelen’ bloot te leggen. Waarbij je als publiek kunt ervaren, niet alleen kijken. Bij Project Occident, kwamen de makers al snel tot een systeem van samenwerken. In Karlijns woorden; ‘Europa is daar bijna een metafoor voor: Samenwerken.’

Bij binnenkomst in de zaal van het Grand Theatre wordt dan ook niet van het publiek verwacht om op de stoeltjes plaats te nemen, maar op het toneel tussen de spelers. We moeten ons verdelen in groepjes en plaatsnemen op kartonnen krukken. We zijn omringt door blauwe borden, waar met witte letters verschillende stellingen op zijn gedrukt; The European cooperation is…, Trust is…, Our history is…, Borders are…, Power is…, Freedom is…, Our dreams are….
Aan ons de taak, als publiek, om deze stellingen af te maken. Elk groepje heeft zo’n zelfde blauwe bord met, in witte letters, woorden als Dangerous, The most important thing, Something to be proud of, Self-evident. Deze woorden kunnen achter de stellingen worden geplaatst. En zo vormen we ons Europa.

“Ik word mij bewust dat ik mijn vrijheid erg voor lief neem”

De 18-jarigen loodsen het publiek door de voorstelling.  Ze geven inzichten, door middel van dialogen, monologen en bewegingen. Een gevecht tussen twee jongens eindigt zo in een verontschuldiging. Er wordt sorry gezegd, tegen de minderheden, maar ook voor het feit dat gevluchte mensen in tenten moeten overnachten.

Ikzelf word me al dansend bewust van het feit dat ik mijn vrijheid erg voor lief neem, terwijl ik het zou moeten zien als een zegening. Mijn vrijheid is zo vanzelfsprekend geworden voor mij, dat ik het niet meer waardeer op de manier dat ik zou moeten. Veel mensen ervaren namlijk niet de vrijheid waar ik mee ben opgegroeid.
En zo wordt de zin Freedom is… afgemaakt met Something to be proud of.

Er worden heftige discussies gevoerd.
Compromissen worden gesloten.
Er wordt gestemd.

We proberen te vertrouwen.
En nemen beslissingen.

Het Europa van de avond is gevormd.
Met een lading vragen wordt het publiek uiteindelijk de zaal uitgeblazen, om nog even over wakker te liggen vanavond.

Ons festivalhart

Ons festivalhart zit dit jaar wederom aan de Oosterstraat 7a, in de steeg achter het Grand Theatre. Kijk om het hoekje en vind ons daar! Dit is hét hart en dé ontmoetingsplek van het festival. Je kunt hier terecht voor een goed gesprek, een drankje en elke avond draait er een DJ. Wat ons betreft kunnen de voeten dus van de vloer! Ook kun je hier terecht met al je vragen bij het infopunt en kun je meteen een kaartje aanschaffen bij de kassa.

Kom gezellig langs voor een kop koffie of een borrel in het café!