Merel en Marc in (een Whatsapp)gesprek (3/3)

Door: Marc & Merel

Het programma van Jonge Harten staat online! En dat is best een zoektocht, het programmeren en samenstellen van zo’n festival. Marc Maris (directeur & programmeur) en Merel Heering (programmeur) zijn  daar gedurende het hele jaar mee bezig. Weten hoe hun gedachtegang er uitziet en waar zij over nadenken bij het maken van ons programma? Lees dan verder!

Jonge Harten Theaterfestival komt eraan! Directeur Marc is met allerlei mensen in gesprek om van Jonge Harten hét festival voor jonge mensen (12-29 jaar) te maken. Een plek waar gebouwd wordt aan een positieve, minder oordelende toekomst. Een toekomst waarin mensen minder tegenover elkaar staan. De afgelopen maanden, en nog steeds, is programmeur Merel hierin één van de belangrijkste gesprekspartners. Het is best een zoektocht, het programmeren en samenstellen van zo’n festival.  Marc en Merel stellen zichzelf en elkaar daarom continu vragen over het hoe en waarom van het festival. Op basis waarvan worden voorstellingen gekozen? In een Whatsappgesprek delen ze hun ideeën, meningen en angsten. En jij kunt het volgen!  In deze driedelige serie kruip je in het hoofd van onze programmeurs!


26-09-18 17:38 – Berichten die naar deze groep worden verzonden, zijn nu beveiligd met end-to-end-encryptie. Tik voor meer informatie.

Laten we er vol voor gaan.

01-10-18 17:40 – Merel Heering: Ik denk het niet. Zolang je niet vastgeroest bent in je denken ben je nooit ergens te jong of te oud voor. Als je maar nieuwsgierig bent en blijft praten met mensen van alle leeftijden.

1-10-18 17:42 – Marc Maris: Amen. Mooi gezegd. Maar denk je dat herkenning en ook ongemak echt onderwerpen zijn die vooral iemand van 14 of 21 bezighouden? Soms voel ik toch onzekerheid daarover. Zijn dat de thema’s die uniek zijn voor het publiek dat we willen aanspreken?

1-10-18 17:52 – Merel Heering: Herkenning en ongemak spelen in alle levensfasen een rol, denk ik. Maar des te jonger je bent, des te heftiger ze spelen wellicht. Maar ze zijn zeker niet uniek voor het publiek dat we willen aanspreken. Als je jong bent vraagt iedereen altijd: wat wil je later worden? Laatst vroeg mijn vriend het weer aan mij: “What do you want to become?” Ik zei: “me”, mezelf. Ik wil mezelf worden, daar ben ik continu mee bezig. Al vanaf dat ik jong ben. En dat gun ik iedereen. Maar dat lukt alleen maar als we kijken en luisteren naar anderen. Hoe zij denken, met dingen omgaan. Anderen geven richting aan mij, door de mate waarin ik het met ze eens of oneens ben. Dat verschil is niet erg, maar het verschil opmerken stuurt mij wel. Dat vind ik interessant. Ik hoop en denk dat theater kan bijdragen aan dat zoeken naar hoe je bij jezelf kunt blijven; soms door bevestiging en herkenning, soms door jezelf te confronteren met iets ongemakkelijks dat je nog niet kent.

1-10-18 18.04 – Marc Maris: En wat nu als niemand zich herkent in wat we programmeren? Wat als iedereen zich alleen maar volop ongemakkelijk voelt? Straks komt er niemand meer. Ik vind dat toch eng hoor in aanloop naar het eerste festival. Daarvoor voel ik me nogal verantwoordelijk.

1-10-18 18:15 – Merel Heering: Als mensen zich helemaal niet herkennen… Tja. Dan hebben we het toch niet helemaal goed gedaan. Maar beslissen voor ‘het publiek’ is en blijft heel moeilijk. Programmeren is best wel spannend en een experiment an sich. Ik hoop dat we ons publiek steeds beter leren kennen en ze het ons ook vertellen, waar ze zich in konden herkennen of wat ongemakkelijk was. Die dialoog is belangrijk. We zijn ook continu in gesprek met allerlei groepen die worden uitgenodigd om feedback te geven, jongeren, makers, collega’s in de stad en ons publiek. Meer dan daar beschikbaar voor te zijn en te blijven zoeken en kijken kan je eigenlijk niet. Maar veel van de onderwerpen die in ons programma zitten komen ook voor in het nieuws, in magazines en series, het moet wel heel raar gaan wil niemand zich er in kunnen herkennen. Hoop ik…

2-10-18 6:32 – Marc Maris: eeuhm vroeg berichtje. Ik werd wakker en soms knijp ik hem toch echt. Misschien vind ik het best wel te spannend om de verantwoordelijkheid voor het festival op me te nemen. Aan de andere kant heb ik ook het idee dat het belangrijk is. Heb jij dat niet?

3-10-18 12:27 – Merel Heering: Oeps. Ik had je berichtje even over het hoofd gezien!

3-10-18 12:31 – Merel Heering: Natuurlijk heb ik dat ook. Ik vind het best wel een verantwoordelijkheid ook, zo’n programma samenstellen. En zit bij iedere voorstelling zenuwachtig in de zaal. Je hoopt dat het goed gaat, want het is live, en je hoopt dat het iets teweeg brengt, in welke vorm dan ook. Onverschilligheid is in die zin voor mij de moeilijkste reactie omdat het festival met zoveel zorg wordt voorbereid. Tegelijkertijd realiseer ik me steeds meer dat niet iedereen mijn urgentie kan of hoeft te delen. Wat ik hoop of wens is dat we een publiek opbouwen omdat mensen nieuwsgierig zijn naar wat we ze dit jaar weer gaan voorschotelen, net als dat je van een bepaald filmhuis weet dat ze een mooi programma hebben of dat je favo boekwinkel weet wat jij graag leest, of altijd boeken in huis heeft waar je enthousiast van wordt.

3-10-18:42 – Marc Maris: Je hebt gelijk. Weet je, ik denk dat we het gewoon moeten doen. Er vol voor moeten gaan. En wat ik ook denk. Laten we dit gesprek gewoon online zetten. Met onze eigen billen bloot. Ons eigen ongemak laten zien. Want wij hebben ook niet de waarheid in pacht. We proberen en we doen ons best. Als ik naar het programma kijk denk ik dat alle voorstellingen op een eigen manier herkenbaar en ongemakkelijk zijn. De ene misschien omdat het een onderwerp neemt dat taboe is, maar dat ook herkenbaar is omdat veel mensen er mee bezig zijn. Andere voorstellingen zijn misschien heel herkenbaar, zo herkenbaar, intiem en persoonlijk dat het ongemakkelijk is. En dan zien we hoe het publiek er op reageert. Ik ben eigenlijk ook wel benieuwd naar die reactie.

3-10-18 19:02 – Merel Heering: Goed idee. En laten we in gesprek blijven met de mensen waar het omgaat, ons publiek. Tijdens en na het festival ook echt te weten proberen te komen hoe zij op het festival reageren en wat wel en niet werkt. Dan kunnen we volgend jaar weer verder.

3-10-18 19:05 – Marc Maris: En laten we zien hoe zij ook ons kunnen confronteren met ons eigen ongemak. En er uiteindelijk samen om lachen, of huilen. Huilen dat is ook lekker ongemakkelijk en herkenbaar soms.

Ook iets voor jou?

Blog / / door: Marc & Merel

Merel en Marc in (een WhatsApp)gesprek (1/3)

Het programma van Jonge Harten staat online! En dat is best een zoektocht, het programmeren en samenstellen van zo’n festival. Marc Maris (directeur & programmeur) en Merel…

Blog / / door: Marc & Merel

Merel en Marc in (een Whatsapp)gesprek (2/3)

Het programma van Jonge Harten staat online! En dat is best een zoektocht, het programmeren en samenstellen van zo’n festival. Marc Maris (directeur & programmeur) en Merel…

Ons festivalhart

Ons festivalhart zit dit jaar wederom aan de Oosterstraat 7a, in de steeg achter het Grand Theatre. Kijk om het hoekje en vind ons daar! Dit is hét hart en dé ontmoetingsplek van het festival. Je kunt hier terecht voor een goed gesprek, een drankje en elke avond draait er een DJ. Wat ons betreft kunnen de voeten dus van de vloer! Ook kun je hier terecht met al je vragen bij het infopunt en kun je meteen een kaartje aanschaffen bij de kassa.

Kom gezellig langs voor een kop koffie of een borrel in het café!