MUCHAS GRACIAS VOOR DE GEZELLIGHEID MISSIE MARQUEZ

Knelis

Door: Leonie Zuidersma

Op zaterdagavond kreeg ik van mijn ouders altijd chips en cola.

Dan gingen we in onze pyjama met gekamde haren televisie kijken. Gisteren kreeg ik van Karlijn Kistemaker en haar Kompagnie tijdens Missie Márquez (deel 6,5) chips en cola en keken we hun documentaire over hun reis naar Colombia. In Colombia gingen zij op zoek naar de plekken uit Honderd Jaar Eenzaamheid van Gabriel García Márquez en het magisch realisme.

Honderd Jaar Eenzaamheid is volgens Kistemaker het grootste exportproduct van Colombia na cocaïne. Zij heeft op haar vierde de royalty’s geërfd van de Nederlandse versie, doordat haar oudoom Kees die vertaling had gemaakt. Alleen al dat verhaal kun je onder het magisch realisme scharen. In de verschillende delen van Missie Márquez wil Kistemaker een theatrale vertaling maken van het boek. In ieder deel behandelt ze een aantal pagina’s van het boek. Het was nu de bedoeling om deel 7,8 en 9 op de planken te brengen.

Een gezellig uurtje

Met de chips en cola en hun vrolijkheid weet Kompagnie Kistemaker een gezellige avond (of eigenlijk een gezellig uurtje) te creëren. Dat gezellige uurtje start toch een beetje depressief wanneer er eerst wordt aangekondigd dat Kompagnie Kistemaker geen subsidie meer zal ontvangen van het Fonds Podiumkunsten. Daarom staat hier ook geen voorstelling, maar alleen een documentaire in het bijzijn van de makers van die documentaire.

Zoals Kistemaker in de documentaire al zegt: je verwacht dat je naar een voorstelling gaat, maar het is een film over een groep theatermakers die proberen een voorstelling te maken. Door de theatrale setting en doordat de makers  daarin zelf aanwezig zijn wordt die film ook weer een voorstelling.

Het zijn de details waar ik blij van word

De makers laten stukjes uit de documentaire zien en verbinden die aan het boek van Márquez. Daarbij vertellen ze details over hun reis. Het zijn de details waar ik blij van word. Ze vertellen bijvoorbeeld over een bijna ontvoering in een gebied met wilde honden, over een man die heel hard het lied “Muchas Gracías Papà” zong en over de diarree van Simon.

Je merkt dat dit een deel 6,5 is, een tussenstap naar een volledige voorstelling. Een vermakelijke tussenstap weliswaar, maar filmbeelden bespreken onder het genot van chips en cola is nou ook weer niet zó interessant. De filmbeelden, de humor van de makers en de sfeer die wordt gezet met de Samba Top100 beloven echter wel weer wat voor de aankomende delen 7, 8 en 9. Die gelukkig wel gemaakt kunnen worden, want met de subsidie is het onlangs helemaal goed gekomen voor Kompagnie Kistemaker en Missie Márquez.

Ook iets voor jou?

Blog / / door: Linda Groenewold

De magische gekte van Márquez

De magische gekte van Márquez Wat is na cocaïne het beste exportproduct van Colombia? Het boek 100 jaar eenzaamheid van Gabriel García Márquez. We zijn…

Blog / / door: Anke Odinga

Een literaire safari om in te verdwalen

Post-its, overal gele post-its. Ze plakken het op de grond, de muren, de mensen. Op de briefjes staat geschreven wat het voorwerp is. ‘Haar’, ‘stoel’,…

Ons festivalhart

Ons festivalhart zit dit jaar wederom aan de Oosterstraat 7a, in de steeg achter het Grand Theatre. Kijk om het hoekje en vind ons daar! Dit is hét hart en dé ontmoetingsplek van het festival. Je kunt hier terecht voor een goed gesprek, een drankje en elke avond draait er een DJ. Wat ons betreft kunnen de voeten dus van de vloer! Ook kun je hier terecht met al je vragen bij het infopunt en kun je meteen een kaartje aanschaffen bij de kassa.

Kom gezellig langs voor een kop koffie of een borrel in het café!