Op reis door de eenzaamheid

Knelis

Door: Sarah van der Meere

Ik zit op een barkruk in de grote zaal van The Gym, het hart van Jonge Harten Festival. Een groot brok ijs hangt aan het plafond. Het water drupt naar beneden. Een acteur in een trainingsbroek op gouden badslippers met gouden kettingen dweilt het smeltwater op terwijl hij een discussie voert met zijn huisgenoot. Deze huisgenoot moet Big Mamma Carmen, een vijfentachtig jarige Colombiaanse vrouw, om de rechten vragen van het boek 100 jaar eenzaamheid van Gabriel García Márquez. Zij wil er een toneelbewerking van maken, echter leent deze oude knar nooit de rechten aan iemand uit. Maar wie is deze huisgenoot hoor ik u denken? 

Het is Karlijn Kistemaker. Zij is onlosmakelijk verbonden met het boek aangezien haar oudoom Kees de officiële vertaling heeft gemaakt. Hij is overleden en nu is het haar missie om binnen een jaar het 492 pagina’s tellende boek om te zetten tot een theaterstuk. Gelukkig voor Karlijn sterft Big Mamma Carmen (gespeeld door een jonge actrice in een dikmaak pak, steunkouzen en grijze pruik) en verdwijnt zij op onhandige wijze in een doodskist. De rechten zweven nu doelloos in het rond wat Karlijn de vrijheid geeft om met het boek aan de slag te gaan. Maar waar moet zij beginnen?

Ik ben vanavond bij het laatste deel van de drieluik Missie Márquez. Het is een waar feestje waar het plezier van de spelers te zien is en dat werkt aanstekelijk. De live muziek wordt verzorgd door een man met een opplak snor en versterkt de prachtige beelden die er te zien zijn op het podium. Het is een verfrissend stuk wat op humoristische wijze ons op reis neemt door het boek. Ik lach hardop wanneer het nummer Hero van Enrique Iglesias wordt aangezet en twee acteurs (na een razendsnelle verkleedpartij) een pittige tango ten tonele brengen met een vette knipoog. Het wordt pas echt magisch wanneer Karlijn haar vader uit het publiek haalt.

Hij heeft 100 jaar eenzaamheid in zijn handen en neemt plaats naast zijn dochter. Dan gaat hij voorlezen. Uit het boek waar het de hele week tijdens Jonge Harten Festival om te doen was. Wanneer hij het boek dichtklapt en het publiek het op zich in laat werken, krijgen wij een shotje sherry ingeschonken. En op het boek drinken wij met z’n allen.

Ons festivalhart

Ons festivalhart zit dit jaar wederom aan de Oosterstraat 7a, in de steeg achter het Grand Theatre. Kijk om het hoekje en vind ons daar! Dit is hét hart en dé ontmoetingsplek van het festival. Je kunt hier terecht voor een goed gesprek, een drankje en elke avond draait er een DJ. Wat ons betreft kunnen de voeten dus van de vloer! Ook kun je hier terecht met al je vragen bij het infopunt en kun je meteen een kaartje aanschaffen bij de kassa.

Kom gezellig langs voor een kop koffie of een borrel in het café!