Robin schrijft een dansrecensie: Howool Baek & Matthias Eran – foreign body_solo

Jörg Hemmen

Door: Robin Achterhof

Ik ben lichamelijk niet erg intelligent. Case in point: de lichte verwondingen die ik opliep toen ik gisteren van de trap afflikkerde in de GYM. Extra spannend dan ook toen ik vandaag besloot eens flink off the beaten track te gaan, en een dansvoorstelling te gaan beschouwen: ‘foreign body_solo’ van danseres Howool Baek en componist Matthias Erian.

De titel van de voorstelling zegt genoeg, aldus Howool Baek in de Notenkraker, het nagesprek dat ik bijwoonde. Wat ze in haar meticuleus neergezette choreografie probeert te verbeelden is een gevoel van vervreemding, iets dat zij zelf ook ervoer toen ze van Zuid-Korea verhuisde naar Berlijn. Eat that, Yinka Kuitenbrouwer, die haar voorstelling baseerde op haar dissociatieve Nederland/België gevoel.

Howool Baek kruipt met kromme rug, gebogen hoofd en met haar benen als loden gewichten achter zich aan slepend, het podium op. Ze blijft vervolgens laag, en haar gezicht zien we gedurende haar hele performance nauwelijks. Haar afzonderlijke ledematen schokken, vloeien, draaien, grijpen, klauwen, stompen, schoppen. We zien haar als dier, als machine, als object, als buitenaards wezen. Meestal is ze ongrijpbaar, maar soms vóel je krachtige emoties uit haar abstracte houdingen stromen.

Ik voel me ongemakkelijk, verbaasd, maar vooral ontzettend gefascineerd door de totale controle die Howool Baek over haar lichaam heeft. De kleinste bewegingen vallen op wanneer zij ervoor kiest dat ze gaan opvallen. Ze weet haar armen, benen, vingers, voeten, tenen, torso perfect te compartmentaliseren, en elk spiertje wordt ingezet om haar fysieke verhaal te vertellen.

‘Nou Robin, dat heb je toch mooi opgeschreven’, hoor ik mijn moeder zeggen. ‘Ja mam,’ antwoord ik dan, ‘maar ik moet wel zeggen dat dit een totaal vertroebeld beeld is. Ik had van tevoren al allemaal dingen hierover gelezen, waardoor ik juist weer die dingen in deze toch abstracte dansvoorstelling ben gaan zien. En door het nagesprek erna ben ik helemaal beïnvloed; ik kan nu echt niet meer onbevangen een recensie schrijven. Wat ik nu heb opgeschreven is dus ook een soort soepje van meningen, observaties, en interpretaties van zowel mij, de makers, als andere mensen uit het publiek.’ ‘Oja. Snert?’ ‘Lekker.’

Ook iets voor jou?

Ons festivalhart

Ons festivalhart zit dit jaar wederom aan de Oosterstraat 7a, in de steeg achter het Grand Theatre. Kijk om het hoekje en vind ons daar! Dit is hét hart en dé ontmoetingsplek van het festival. Je kunt hier terecht voor een goed gesprek, een drankje en elke avond draait er een DJ. Wat ons betreft kunnen de voeten dus van de vloer! Ook kun je hier terecht met al je vragen bij het infopunt en kun je meteen een kaartje aanschaffen bij de kassa.

Kom gezellig langs voor een kop koffie of een borrel in het café!