Romeinse mythe waarbij niks te gek is!

Door: Marlies Molema

Artemis, de godin van de nacht loopt op, met een lampje op haar voorhoofd zoekt ze naar haar goddelijke hert, haar hinde. Ze had het even los gelaten en nu was ze het kwijt. Ze draait zich om en ziet het met bloed besmeerde hertje dood op de grond liggen..

Dit is het begin van een absurde voorstelling waarin ontzettend veel gebeurd. Papieren bootjes, een horrorhert, ballonblaasbaarden, een scheepswerf, genoeg humor, spanning en intriges. De JeugdTheaterschool VRIJDAG speelt Iphegineia als objecttheater met de jonge regisseur & scriptschrijver Sanne Verkaaik en Jaime Ibanez als vormgever & begeleiding objecttheater. Het is de première en de zaal zit vol.

Na afloop spreek ik met Karijn (de Hinde), Sam (Iphegineia en Malalla) en Chica (Artemis, de godin van de jacht die de wind kan laten stoppen). Karijn; “Van Sanne kregen we tekst over het verhaal van de voorstelling, nadat we dat hadden gelezen gingen we ieder apart met Sanne zitten en vertellen wat voor link we hebben met de rol die we gaan spelen. Wat valt ons op en waar herkennen we onszelf in?” Karijn verteld mij dat ze eerst wel moest wennen aan haar rol als hert. “Wat kan je daar mee?” Maar uiteindelijk vond ze het een hele veelzijdige rol geworden waarin haar karakter steeds meebeweegt met het stuk.

Chica vertelde me dat Sanne pas na de eerste paar repetities het script is gaan schrijven. Ze liet heel veel ruimte over voor de spelers om input te geven. “We hebben de voorstelling echt met zijn allen gemaakt”. In de voorstelling gaat er nog een parallelverhaal schuil, die inspeelt op de actualiteiten van de dag. Zo speelt Sam ook Malalla die in Pakistan door haar hoofd werd geschoten door de Taliban in een bus. “Ik denk dat het voor het publiek nog best wel lastig te volgen was, maar voor mij klopte het allemaal wel.”

Tijdens de voorstelling was er even een technische storing. “Toen het licht uitviel zaten we allemaal enorm in spanning, gaat het überhaupt wel weer aan?” Ik vertelde dat toen het licht weer aan was ik dacht dat alles weer helemaal naar behoren functioneerde. “Nee joh!” zegt Sam.”Er was een licht dat constant aan was wat helemaal niet moest.” Ik had het helemaal niet door gehad, er gebeurde zoveel voor me op het podium.

Na het korte gesprekje met de drie meiden maak ik op dat  ze enorm veel lol met zijn allen hebben. Het is groep met een lekkere dynamiek waarbij niks te gek is!

Eten!..

Zoals je van ons gewend bent is er ook dit jaar weer een heerlijke festivalhap! #staytuned

Iedere dag een bijzondere festivalhap!