Alles wat we doen bij Jonge Harten begint bij het perspectief van jongeren.
De toekomst vormgeven zónder hen kan simpelweg niet. Zij zíjn tenslotte die toekomst. Daarom nodigen we je bij Jonge Harten uit om niet alleen toeschouwer te zijn, maar jezelf te zien als de maker van je eigen leven en je stem te laten horen.
In deze interviewreeks zetten we die visie om in verhalen. We gaan in gesprek met verschillende jongeren over hun rol binnen Jonge Harten en wat dit voor hen betekent. Hoe bepalen zij de koers en hoe laten zij van zich horen? Laat je inspireren door hun ervaringen! Vandaag gaan we in gesprek met Mara.
‘’Jonge Harten is een festival waar iedereen verschillend is maar waar we toch hetzelfde zijn’’, vertelt Mara (20). Voor deze editie heeft ze, samen met andere jongeren, de jas van kunstcurator aangetrokken. Om je anders te laten kijken en maatschappelijke thema’s aan te dragen, mocht Mara samen met de andere curatoren een kunstwerk uitkiezen dat aansluit bij de mindset van dit jaar. In het festivalhart komt een installatie van Groninger kunstenares Ellemieke Alserda te staan. Een knalroze wereld waarin een persoonlijke of collectieve crisis met gevoel voor humor en zelfspot wordt benaderd.
‘’Vaak praten we als jongeren niet zo makkelijk over moeilijke onderwerpen, dit kunstwerk doet dat wel. Seksualiteit bijvoorbeeld, maar dan op een komische manier. Zo krijgt de tampon opeens de vorm van een paard: een tampony’’, glimlacht Mara.
Vorig jaar was ze nog vrijwilliger, dit jaar dus kunstcurator. Bij Jonge Harten krijgt Mara de ruimte om zich te ontplooien en keuzes te maken. Om een eigen stempel op het festival te drukken. ‘’Een tijdlang heb ik werk van verschillende lokale kunstenaars bekeken – en beoordeeld. De vrijheid om mijn eigen keuze te maken gaf me veel vertrouwen’’, legt ze uit.
Want bij Jonge Harten wordt ze gehoord. En gezien, daar waar ze zich normaliter liever op de achtergrond begeeft. Een aantal jaar geleden kwam ze via Theater De Steeg voor het eerst met het festival in aanraking. Het werd een plek waar ze zich gelijk thuis voelde. Al snel werd ze dan ook vrijwilliger. ‘’De drempel leek eerst groot voor mij, maar viel uiteindelijk reuze mee: je wordt hier snel omarmd. Hier werden mijn soms zware gevoelens een stuk lichter. Hier hoef ik mij namelijk niet te verbergen, hier mag ik mezelf zijn en dingen uitproberen.’’
Dit laatste komt terug in de mindset van dit jaar: Practice Makes Possible. Een uitnodiging om ruimte te maken voor wat er wél kan, en de zachtheid te vinden in het gewoon proberen. Hoe klein, zoekend of ongemakkelijk die eerste stap ook voelt. ‘’Ik leef in kleine stapjes en in het moment. Soms heb ik mijn slechte momenten, maar hier krijg ik de ruimte om dingen uit te proberen, om te struikelen en op te staan’’, vervolgt Mara. ‘’De eerste keer was ik wat nerveus voor het festival, maar uiteindelijk leer je nieuwe mensen kennen en groei je samen. En hier zíjn we samen.’’
De mindset Practice Makes Possible loopt als rode lijn door deze editie, maar ook door het leven van vandaag de dag. Want bij Jonge Harten maken jouw ideeën, twijfels en experimenten het verschil en zorgen voor beweging en hernieuwde hoop. Samen maken we een wereld waarin je jezelf steeds opnieuw mag uitvinden. Daar kan Mara zich zeker in vinden. ‘’Het is voor iedereen de eerste keer leven’’, legt ze uit. ‘’Er is veel groepsdruk om te laten zien dat je alles goed moet kunnen. Maar dit hoeft niet, proberen is genoeg. Wees lief voor jezelf.’’
Practice the Possible