Alles wat we doen bij Jonge Harten begint bij het perspectief van jongeren.
De toekomst vormgeven zónder hen kan simpelweg niet. Zij zíjn tenslotte die toekomst. Daarom nodigen we je bij Jonge Harten uit om niet alleen toeschouwer te zijn, maar jezelf te zien als de maker van je eigen leven en je stem te laten horen.
In deze interviewreeks zetten we die visie om in verhalen. We gaan in gesprek met verschillende jongeren over hun rol binnen Jonge Harten en wat dit voor hen betekent. Hoe bepalen zij de koers en hoe laten zij van zich horen? Laat je inspireren door hun ervaringen! Vandaag spraken we met Dominique.
‘’Jonge Harten biedt mij de uitdaging om te groeien als artistiek leider,’’ vertelt Dominique trots. Voor deze editie is ze als stagiair educatie de rechterhand van Stèfanie Feijen (Hoofd Publiek) en werkt ze ook samen met Karlijn Benthem, directrice van het festival. In deze rol krijgt Dominique de vrijheid om uit te proberen, en om de theorie vanuit haar opleiding Artist Educator in Theater in de praktijk te brengen. Want dat laatste is zo belangrijk, vindt ze. ‘’Hier kom ik nóg dichterbij de doelgroep, het is breder dan de theorie vanuit school. Het werkveld daagt me uit, vraagt meer creativiteit en zorgt ervoor dat ik twee stappen extra zet.’’
Voor en tijdens Jonge Harten assisteert ze bij het educatieprogramma. Zo ondersteunt ze het organiseren van voorstellingen voor scholen van speciaal onderwijs en het middelbaar onderwijs, zowel gericht op MBO als HBO. Alle lagen krijgen een podium, worden gehoord en komen bij ons over de vloer. Educatie die past bij de doelgroep: bij elke voorstelling bieden we een passende workshop aan die we afstemmen op het niveau van de leerlingen. Ook zoeken we met nog meer educatieve onderdelen de verdieping op. Gericht op de jeugd, de toekomst.’’Dat maakt Jonge Harten zo uniek: het is een theaterfestival dat specifiek gericht is op jongeren, op hun belevingswereld. Daarbij is het programma niet alleen bedoeld om te zenden, maar ontvangen we ook veel vanuit het jonge publiek. Die wisselwerking en betrokkenheid is belangrijk om bruggen tussen generaties te bouwen,’’ vertelt Dominique.
Hier kan Dominique experimenteren en voelen hoe het reilt en zeilt in de theaterwereld. ‘’Daar zijn ze bij Jonge Harten getraind in. En succesvol’’, legt Dominique uit. ‘’Ik hoef niet hetzelfde te denken als iedereen. Schuren mag. Ik krijg de ruimte om ideeën aan te dragen en hoef niet bang te zijn voor een andere mening. Heb ik een vet idee? Dan werken we dat samen tot iets moois uit.’’
Deze artistieke vrijheid staat dan ook in lijn met de mindset van dit jaar, Practice the Possible. Een uitnodiging om ruimte te maken voor wat er wél kan, en de zachtheid te vinden in het gewoon proberen. Hoe klein, zoekend of ongemakkelijk die eerste stap ook voelt. Zo ook voor Dominique. ‘’Natuurlijk vond ik het spannend op het begin van de stage, maar ik ben het gewoon gaan doen. Toen ik op de tweede dag een plan voor een workshop naar voren bracht, hadden drie mensen drie verschillende meningen. En toch ging ik door, toch kreeg ik bij Jonge Harten de ruimte om het verder te ontwikkelen. Om m’n eigen pad te bewandelen. De kans bieden om iets op te zetten is zo waardevol’’, vertelt ze.
Deze gedachtegang ziet ze graag terug in de belevingswereld van ons allen, specifiek als het om jongeren gaat. ‘’De jeugd weet meer dan dat de meeste volwassenen denken. Wij jongeren moeten de vrijheid krijgen om het uit te voeren’’, vertelt ze. Daarin wil ze haar leeftijdsgenoten aansporen. ‘’Je hoeft niet bang te zijn om ongelijk te hebben. Je hoeft niet te denken als iedereen. Want als je er simpelweg in gelooft, kan je het waarmaken.’’
Practice the Possible