Wat als je alles opmerkt?

Een blik die net te lang blijft hangen. Een stem die een fractie verandert. Iemand die zegt dat het goed gaat, terwijl diens lichaam iets anders vertelt. De stilte tussen twee woorden.

Voor deze korte performance vertrekken we vanuit mensen die veel zien, horen en voelen. Soms nog voordat ze begrijpen wát ze precies hebben opgemerkt.

Samen met studenten van het excellentiejaar MBO artiest uit Rotterdam maken we in korte tijd een fysiek en muzikaal hoorspel over die voortdurende stroom aan signalen. Stemmen, lichamen, geluiden en gedachten lopen door elkaar. Wat begint als een gewone ruimte, wordt langzaam een landschap van alles wat meestal onuitgesproken blijft.

Hoe is het om voortdurend af te stemmen op de wereld om je heen? Wanneer wordt aandacht waakzaamheid? Wanneer wordt voelen invullen? En moet alles wat je opmerkt ook iets van jou worden?

Vanuit Practice the Possible onderzoeken we of er tussen voelen en reageren misschien nog een kleine ruimte bestaat. Een ruimte waarin je iets mag zien zonder het te verklaren. Iets mag voelen zonder het op te lossen. Waarin niet iedere stilte gevuld en niet iedere twijfel beantwoord hoeft te worden.

Misschien is dát iets wat je kunt oefenen.

Niet minder voelen.
Niet minder zien.

Maar midden in alle ruis ontdekken:

ik merk het op.
Ik laat het bestaan.
En ik blijf hier.